عالی شرف

شرافت والا، بزرگی

پست، حقیر، ناچیز

عالی شرف. [ ش َ رَ ] ( ص مرکب ) آنکه شرف عالی دارد:
صانع زرین عمل مهتر عالی شرف
در ید بیضا رسید دست عمل ران او.خاقانی.
عالی شرف. [ ش َ رَ ] ( اِخ ) نامش میرزا محمد حسین خلف صدق میرزا محمد. کلانتر سابق فارس و از اجله سادات آن سامان است. او را اخلاق نیکو بود و محضرش مجمع شعرا و عرفا و فضلاء و در حدود 1236هَ. ق. درگذشت. و به قول صاحب آثار العجم در 1243 در قید حیات بود. غالب اشعارش غزل بود و از جمله اشعار اوست در وصف قلعه شریفه مشهد مقدس حضرت حسین:
این نغز باره چیست که از بس شکوه و فر
گوئی برون نموده ز جیب سپهر سر
این سد طرفه چیست که از غایت علو
کیوان بدامنش بود از فرق بی سپر.( مجمعالفصحاء ج 2 ص 351 ).و رجوع به ریحانة الادب شود.

( صفت ) آن که دارای شرف عالی است.
نامش میرزا محمد حسین خلف صدق میرزا محمد کلانتر سابق فارس و از اجله سادات آن سامان است.