صاحب نظری

صاحب نظری. [ ح ِ ن َ ظَ ] ( حامص مرکب ) صفت صاحب نظر. رجوع به صاحب نظر شود:
گفتم که کنم توبه ز صاحب نظری
باشد که بلای عشق گردد سپری.سعدی.سعدیا گر نتوانی که کم خود گیری
سر خود گیر که صاحب نظری کار تو نیست.سعدی.منظور خردمند من آن ماه که او را
با حسن ادب شیوه صاحب نظری بود.حافظ.

حالت و کیفیت صاحب نظر.

💡 خواهی که ز هر سو نظری سوی تو باشد زنهار! مرنجان دل صاحب نظری را

💡 هرجا که نظر کرد جمال رخ تو دید صاحب نظری دیده وری عارف بینا

💡 در ره عشق فضولی دم رسوایی زد چند گویید که صاحب نظری پیدا نیست

💡 نیست ای دل چوتو صاحب نظری درعالم که جز از دوست نبینی دگری درعالم

💡 هر سو که نظر می‌کنی آن منظر زیبا صاحب نظری واله و حیران تو دارد

💡 هرچند نبینند عیان مهر چو خفاش خورشید نهان نیست ز صاحب نظری چند