شاه جوی

شاه جوی. ( اِ مرکب ) جوی بزرگ. جو ونهری که از آن جوهای دیگر جدا شود. ( فرهنگ نظام ).
شاه جوی. ( نف مرکب ) شاه جو. جوینده شاه:
همه کنده موی و همه خسته روی
همه شاه گوی و همه شاه جوی.فردوسی.بگشتند از آن جایگه شاه جوی
بریگ و بیابان نهادند روی.فردوسی.یکایک بخسرو نهادند روی
سپاه و سپهبد همه شاه جوی.فردوسی.

جویند. شاه

💡 سواران ایران همه شاه جوی نهادند یکسر به ضحاک روی

💡 مدد از شاه جوی و خرمی کن مگردان روی از شه همدمی کن

💡 باغها را چرخ ها از حرص جود دست شاه جوی ها پر سیم کرد و شاخ ها در زر گرفت