رنگ زردی

رنگ زردی. [ رَ زَ ] ( حامص مرکب ) کنایه از خجلت و شرمساری و شرمندگی:
طمع آرد به مردان رنگ زردی
طمع را سر ببر گر مرد مردی.ناصرخسرو.

۱. زرد بودن رنگ چهره.
۲. [مجاز] شرمندگی: طمع آرد به مردان رنگ زردی / طمع را سر ببر گر مرد مردی (ناصرخسرو: لغت نامه: رنگ زردی ).
۳. (پزشکی ) یرقان، زردی.

کنایه از خجلت و شرمساری و شرمندگی

💡 از خزان رنگ زردی در ریاض عهد او راستی هرکس چو سرو آورد پیش، آزاد شد

💡 آه سرد و رنگ زردی مانده است صائب از باغ و بهار من به من

💡 سرخ روئی یافتم از دولت بیدار چشم ورنه پیش از اشکباری رنگ زردی داشتم

💡 ندیدی رنگ زردی گر تو از بهتر طمع مردی قبائی هست مردی بر تنت بر خویش احسن کن

💡 نبیند به فصل خزان رنگ زردی گل ار صرف می خردهٔ زر نماید