روی زردی

روی زردی. [ زَ ] ( حامص مرکب ) خجالت. شرمساری. شرمندگی. ( ناظم الاطباء ). حالت و صفت روی زرد. زردرویی.

شرمساری، شرمندگی.

خجالت و شرمساری و شرمندگی

💡 در بادهٔ سرخ پیچ و در روی سپید کز خوردن سبزه، روی زردی خیزد

💡 گویم ای دل، هرزه گردی تا بکی؟ از تو ما را روی زردی تا بکی؟

💡 بسم پیش کسان این روی زردی که بی قدرم چو خاک کوی کردی

💡 برین روی زردی زبهر چه رنج درین جسم خون جگر بهر چیست

💡 هنوز از گل رویت نداشت وجهی حُسن که وجه عاشق درویش روی زردی بود