راست کرداری

راست کرداری. [ ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل راست کردار. درستکاری. صحت عمل. راستکار بودن:
چون در او بود راست کرداری
خواب او گشت قفل بیداری.اوحدی.و رجوع به راست کردار شود.

عمل راست کردار

💡 تو ایران را قوی کردی بفضل راست کرداری تو توران را قوی کردی بجود و نیک پیمانی

💡 اگر راست کرداری و راست گوی ربودی به چوگان اخلاص، گوی

💡 چون درو بود راست کرداری خواب او گشت قفل بیداری