خانه یکی

خانه یکی. [ ن َ / ن ِ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) باشندگان در یک خانه. ( ناظم الاطباء ). همخانه. ( آنندراج ). نعت است برای ساکنان در یک خانه:
بنگر قلمتراش چه با خانه میکند
از همدمان خانه یکی در امان مباش.تأثیر ( ازآنندراج ). || ( اِ مرکب ) یار. رفیق. همدم. ( ناظم الاطباء ). بسیار صمیمی. سخت صمیمی با یکدیگر.
- خانه یکی بودن؛ سخت خودمانی و دوست صمیمی بودن، سخت باهم گستاخ بودن.

باشندگان در یک خانه همخانه

💡 گر آن دو خانه یکی را به نقد بستانم به نقد می‌نشوم با هزار غصه دوچار

💡 همسایه ما بودی چون چهره تو بنمودی تا خانه یکی کردی ای خوش قمر انور

💡 کو در این خانه یکی سوخته مفتونی که به شب‌ها شنود ناله مفتون دگر

💡 اندر آن خانه یکی آیینه‌دان هر دو عالم را از آن آیینه دان

💡 ماه در هفت فلک خانه یکی دارد و بس زحل نحس ز من راست به یک جا دو سرای

💡 در ره کعبه، خطاب آمدم، از میخانه که کجا می‌روی ای خواجه، همه خانه یکی است