دشمن رو

دشمن رو. [ دُ م َ ] ( ص مرکب ) به صورت دشمن. دشمن روی. و رجوع به دشمن روی شود.
- دشمن رو کردن؛ خصم گونه کردن:
تو رواداری خداوند سنی
که مرا مبغوض و دشمن رو کنی.مولوی.

۱. به صورت دشمن، مانند دشمن.
۲. [مجاز] کسی که مردم از دیدن او نفرت داشته باشند.

💡 اصفهان تا چند صائب سرمه در کارم کند زین زمین حرف دشمن رو به کاشان می‌کنم

💡 عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند چونک رد خلق کردش عشق رو با او کند

💡 جمعی از مؤمنان می‌گفتند: بعد از این هر وقت با دشمن رو به رو شویم پشت نخواهیم کرد و فرار نمی‌کنیم ولی در روز احد فرار کردند تا آنجا که پیشانی پیامبر و دندان مبارک او شکسته شد.

💡 گویی که فلانی را ببرید ز من دشمن رو ترک فلانی گو تا بیست فلان بینی