لغت نامه دهخدا
داد و بخشش. [ دُ ب َ ش ِ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) عطا و دهش. || قسط. ( دهار ). رجوع به داد و رجوع به بخشش شود.
داد و بخشش. [ دُ ب َ ش ِ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) عطا و دهش. || قسط. ( دهار ). رجوع به داد و رجوع به بخشش شود.
عطا و دهش
💡 بر اورنگ بنشست شیدسب شاد به شاهی دَرِ داد و بخشش گشاد
💡 دگر بیست از داد و بخشش جهان کنم راست با آشکار و نهان
💡 چو بنشست بهرام بهرامیان ببست از پی داد و بخشش میان
💡 مبر رنج ای برادر خواجه سختست به وقت داد و بخشش شوربختست
💡 شه از داد و بخشش بود نیکبخت کرا بخشش و داد نیکوست بخت