خانه پا

خانه پا. [ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) خانه پاینده. سرایدار. کسی که پس از رفتن همه اهل خانه از برای حفظ آن بجای ماند. حارس خانه. حافظ خانه در غیبت صاحبان آن.

سرایدار کسی که پس از رفتن همه اهل خانه از برای حفظ آن بجای ماند.

💡 پر ز غوغا گشت آفاق جهان تا که یاراز خانه پا بیرون نهاد

💡 ز خانه پا نگذاریم سیدا بیرون مباد کهنه براتی شود حواله ما

💡 از در خانه پا برون ننهم تا نکو ننگرم یسار و یمین

💡 از پیکر خمیده‌، دل آسودگی ندید این خانه پا ز حلقهٔ در در رکاب داشت

💡 خیال دوست درین خانه پا بر آتش سوخت کنون کز آب دو چشمم ترانه می‌طلبد

💡 مباد چشم من افتد بروی اهل جهان ز خانه پا نگذارم بر آستان هرگز