لغت نامه دهخدا
خانه روب. [ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب مرخم )روبنده و پاک کننده خانه. تمیزکننده خانه. || خانه برانداز. خانه کن. مبذر. متلف:
زن بچشم تو گرچه خوب شود
زشت باشد چو خانه روب شود.اوحدی. || غارتگر که همه چیز را برد:
در آویختش قائد خانه روب
زدش بر کف پای بسیار چوب.نزاری قهستانی ( دستورنامه ).|| ( اِ مرکب ) جارو ( باصطلاح شمیرانیها ).