اصطلاح «ظلمت سرا» به مکانی تاریک و دچار ظلمت یا مکان مخوف و پر از تاریکی گفته میشود که نور در آن به سختی نفوذ میکند. این عبارت در ادبیات فارسی و متون عرفانی و شاعری برای توصیف محیطی بینور، ترسناک یا غمگین به کار میرود و بار معنایی منفی و کنایی دارد. «ظلمت» به معنی تاریکی و فقدان نور است و «سرا» به معنای خانه، مکان یا محیط است، بنابراین ترکیب این دو واژه مکانی را نشان میدهد که سراسر تاریکی و ظلمت است. در کاربرد کنایی، ظلمت سرا میتواند به شرایط سخت، دلگیر یا وضعیتهایی اشاره داشته باشد که امید و روشنایی در آن کم است. این عبارت معمولاً در شعر و نثر برای ایجاد حس ترس، اندوه یا اضطراب به کار میرود و فضایی تاریک و تهدیدآمیز را در ذهن مخاطب تداعی میکند. در بعضی متون عرفانی، ظلمت سرا نماد گمراهی، دوری از حقیقت و بیراهه بودن انسان است و به صورت استعاری به کار میرود. استفاده از این اصطلاح در ادبیات قدیمی و معاصر نشاندهنده اهمیت تصویرسازی و ایجاد فضای معنوی و احساسی در متن است. «ظلمت سرا» همچنین میتواند یادآور مکانی باشد که انسان از نور و هدایت دور مانده و در تاریکی فکری یا اخلاقی قرار گرفته است.
ظلمت سرا
فرهنگ عمید
دنیا، ظلمت کده.
جمله سازی با ظلمت سرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نیست غیر از گرمرفتاری، درین ظلمت سرا پیشِ پای خود چراغی شبروانِ عشق را
💡 صائب ازکرم شب افروزی درین ظلمت سرا کلبه ما قانعان چون ماه روشن می شود
💡 از بصیرت نیست آسودن درین ظلمت سرا دست بر دیوار مالم تا دری پیدا کنم
💡 خرم آنساعت که رو آرم سوی اقلیم نور سالها شد کاندر این ظلمت سرا افتادهام
💡 هر قدر پایم به سنگ آمد درین ظلمت سرا هیچ دلسوزی چراغی پیش پای من نداشت
