لغت نامه دهخدا
صاحب القران. [ ح ِ بُل ْ ق ِ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) رجوع به صاحب قران شود:
وز دُرّ دری نثار ساز است
شروانشه صاحب القران را. خاقانی.نیست غم چون به خواستاری من
خسرو صاحب القران برخاست.خاقانی.
صاحب القران. [ ح ِ بُل ْ ق ِ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) رجوع به صاحب قران شود:
وز دُرّ دری نثار ساز است
شروانشه صاحب القران را. خاقانی.نیست غم چون به خواستاری من
خسرو صاحب القران برخاست.خاقانی.
صاحب قران: وز در دری نثار ساز است شروانشه صاحب القران را.