زخم خورده

زخم خورده. [ زَ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مجروح و آنکه جراحت بر وی وارد آمده و زده شده باشد. و بدین معنی است زخم چین. ( از ناظم الاطباء ). کتک خورده. مضروب. مصدوم. ضربت دیده. صدمه دیده. جراحت برداشته. تیر خورده:
بگرفتندمرو را در حال
کرد ازو میر زخم خورده سوال.سنائی ( حدیقه ).بسکه در خاک تندرستان را
دفن کردیم و زخم خورده نمرد.سعدی ( گلستان ).غم نیست زخم خورده راه خدایرا
دردی چه خوش بود که حبیبش کند دوا.سعدی.ناگهان ناله ای شنید از دور
کآمد از زخم خورده رنجور.نظامی.غلطید چو آب خسته کرده
پیچید چو مار زخم خورده.نظامی.

زخمی، مجروح، آن که زخم و جراحت به بدنش وارد شده.

( صفت ) آنکه جراحت بر وی وارد آمده مجروح.

💡 ای عالم فراغ، مروت، که هست زان جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز

💡 عنان تافت زو زخم خورده سوار بیامد به درگاه سالار زار

💡 چو زد پلنگ شب و روزت آب وحدت جوی که زخم خورده او را گریز نیست ز آب

💡 بی روی تو نگاهم صیدیست زخم خورده مژگان بود به چشمم تیر خلیده بی تو

💡 بردند داغ فتنه ی آخر زمان بخاک مرغان زخم خورده ی مفتون کربلا

💡 دل مجیر چو زر زخم خورده باد اگر معلق از غم هجرانش چون ترازو نیست