لغت نامه دهخدا
قافیه سنج. [ ی َ / ی ِ س َ ] ( نف مرکب ) شاعر. ( ناظم الاطباء ). ناظم. ناقد شعر. موزون طبع:
مرغان باغ قافیه سنجند و بذله گوی
تا خواجه می خورد به غزلهای پهلوی.حافظ.ج، قافیه سنجان. شاعران. ( ناظم الاطباء ). شعرا. ( انجمن آرا ). مردمان موزون طبع. ( آنندراج ) ( برهان ):
قافیه سنجان چو علم برکشند
گنج دو عالم به سخن درکشند.نظامی.