فاستقم

( جمله فعلی ) پس پایدار باش. یا امرفاستقم. امر ار پایدار باش ماحوذ از آیه فاسقتم کما امرت و من تاب معک و لا تطغوا انه بما تعلمون بصیر. ( سور ۱۱ آیه هود ۱۱۴ ) ( پس مستقیم باش چنانکه مامور شدی و هر که تو وستم می کند او با آنچه می کنید بیناست ). مفسران قر آن مورد امر حضرت ختمی مرتبت را دانسته اند: گر بگویم شرح نعمتهای قوم که زیادت میشد آن یوما فیوم. مانع آید از سخن های مهم انبیا بردند امر فاستقم. ( مثنوی )

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ف (۲۹۹۹ بار)قوم (۶۶۰ بار)

💡 قامت معتدلش را نتوان طوبی خواند چمن فاستقم از سرو قدش رونق بست

💡 نقل است که گفت: پانزده سال سختی و مشقت کشیدم تا ندایی شنیدم که کن عبدا فاسترحت. برو بنده باش، و در راحت افتادی. یعنی فاستقم کما امرت.

💡 گشت ما ینطق گواه قال او فاستقم آمد نشان حال او

💡 گفتم ای سرور راستان که قدت پرده از سر فاستقم برداشت

💡 ای برادر سخنی راست بخواهم گفتن راستی بهتر تا فاستقم اندر هودست

💡 آن شاهد لعمرک و شاگرد فاستقم مخصوص قم فانذر و مقصود کن فکان

💡 ای قیام فاستقم معراج تو قم فانذر ای لعمرک تاج تو

💡 چمن فاستقم از باد فنا یکسر رفت نه که برگ و بر رفت