لغت نامه دهخدا
عالی تبار. [ ت َ ] ( ص مرکب ) عالی نسب. آنکه نسب عالی دارد.
عالی تبار. [ ت َ ] ( ص مرکب ) عالی نسب. آنکه نسب عالی دارد.
کسی که نسب عالی دارد، عالی نسب، بلندنسب.
آن که دارای نسب عالی است بلند نسب.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بگذار تو از مجال است پست همتان خاک قدوم مردم عالی تبار باش
💡 درگه شاه زمان سده فخر جهان صفدر عالی تبار سرور والاگهر