راه جو

راه جو. ( نف مرکب ) راه جوی. راه جوینده. جوینده راه. پژوهنده راه. جویای راه. متجسس و متفحص راه. || جوینده ٔراه حقیقت. پژوهنده راه و طریقت درست:
جهاندیدگان پیش او آمدند
شکسته دل و راهجو آمدند.فردوسی.و رجوع به راه جوی شود.

جویندۀ راه.

راه جوی. راه جوینده. جویند. راه. یا جویند. راه حقیقت.

💡 از ایشان راه جو تا ره نمایند که ایشانت در این سر گشایند

💡 مشتاق گل به بوی تو بیند چو بسته در از راه جو چو آب به گلزار دررود

💡 به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا دهان چشمه گشادند راه جو بگشا

💡 من بدم شاهی ز دور آفرین راه جو و راه دان و راه بین

💡 بس که خاک این چمن سرگشتگی می آورد آب را از چشمه باید راه جو پرسید و رفت