خوشت

خوشت. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ص ) لخت. برهنه. عور. آنکه هیچ چیز در بر ندارد. ( ناظم الاطباء ). این لغت مصحف غوشت است. رجوع به غوشت شود.

لخت برهنه

💡 آن پریوش زلف بر دامان فرو افکنده است سنبل است آنطره و سنبل بدامان خوشترست

💡 در گلشن فردوی که کوثر دهدش آب هرگز ز تو خوشتر ندمد نخل مرادی

💡 ز بهتر سخن نیست پاینده تر وز او خوشتر و دل فزاینده تر

💡 اصلان‌بک خوشتوف (روسی: Асланбек Витальевич Хуштов؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) کشتی‌گیر اهل روسیه است.

💡 چون نرگس و زر کنم من از دیده برون تا دل بخرد یک شرر از چشم خوشت

💡 سید در میخانه گشاد است دگر بار خود خوشتر ازین مژده به رندان نتوان داد