خیدن

خیدن. [ دَ ] ( مص ) کج شدن. خم گردیدن. ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع ) ( دگرگون شده خمیدن ؟ ). || پنبه زدن یا حلاجی کردن پشم و پنبه. ( ناظم الاطباء ). فلخمیدن.

(دَ ) (مص ل. ) خمیدن.

= خمیدن

احتمالاً همریشه با سانسکریت सीव्यति (sīvyati, “دوختن، بخیه زدن؛ متصل کردن”).
خمیدن. (!)
(معنی بازساخته) به هم پیوستن

💡 مر مخالف را چخیدن هست با او همچنانک با عصای موسوی خود اسب تازد سامری

💡 چخیدن هم چو آتش کی بود سود که بیرون آید از هر روزن این دود

💡 خدایا این بلا و فتنه از توست ولیکن کس نمی یارد چخیدن

💡 با تو چخیدن چنان بود دگران را چون بره کو با پلنگ گیرد کستی

💡 بس شهر که مردانش با من بچخیدند کامروز نبینند دراو جز زن بیشوی