تکنوازی

(تَ نَ ) (حامص. ) نواختن قطعه ای موسیقی تنها به وسیلة یک ساز.

[موسیقی] ← تکخوانی

تک نوازی، تک خوانی، تنها یا سولو ( به ایتالیایی: solo، به معنای «تنها» و «منفرد» ) قطعه یا قسمتی از موسیقی است که توسط یک اجراکننده، اعم از نوازنده یا خواننده، اجرا می شود. در عمل، این عنوان می تواند شامل مفاهیم متعددی در زمینهٔ موسیقی و مفهوم آن باشد. برای مثال، یک تک نوازیِ پیانو در یک کنسرتو به همراه ارکستر یا یک قطعه شب خوانی ( نوکتورن )، که تک نوازیِ یک ساز است.
این واژه همچنین برای اجرای هنریِ انفرادی و گاهی برای اطلاق به اجراکننده به صورت تک نواز ( به لاتین: soloist ) به کار می رود.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی برابرهای تک خوانی، تک نوازی و تنها را برای «سولو» تصویب کرده است.

نواختن قطعه‌ای موسیقی تنها به وسیلة یک ساز.

💡 اعضای گروه اساتید نیز در تکنوازی‌ها شرکت داشتند.

💡 ۱- مجموعه قطعات پیشرفته برای تکنوازی که با همکاری جان دووارت منتشر شده‌ است.

💡 با شروع کار تکنوازی در سال ۱۹۹۴ او از پیشینه جاز و علاقه اش به فلامنکو برای ایجاد تغییراتی اساسی در پدیدآوردن سبک جدیدی از فلامنکو استفاده کرد.