شرابه

شرابه. [ ش َ ب َ / ب ِ ] ( اِ ) ساغر و پیاله شراب. ( از ناظم الاطباء ). پیاله. ( از آنندراج ).
شرابه. [ ش َرْ را ب َ / ب ِ ] ( اِ ) منگوله. علاقه. طره. سچاق. ( دیوان البسه نظام قاری ص 201 ). دسته ای از ترمه زرین و یا سیمین و مانند آن که زینت را بر دسته شمشیر و دوش و کمربند و پرده آویزند. دسته ای از ملیله یا مروارید منضد بهم آورده که آویزند زینت را یا که از سربندشمشیر یا کمر آویزند. ( یادداشت مؤلف ):
دیدم به پرده شاهد والا که تافته
بر رویش از شرابه مشکین کلاله بود.نظام قاری ( دیوان البسه ص 77 ).- شرابه تتق؛ سنبله. ( دیوان نظام قاری ص 164 ).
- شرابه سلطنتی؛ طره و منگوله ای که در جامه های سلاطین به کار می رفت: شاه دارای کلاهی است که اطراف آن را رشته شرابه سلطنتی گرفته و گوشه های بلند آن روی شانه شاه افتاده. ( تاریخ ایران باستان ج 3ص 2703 ).
- شرابه شمشیر؛ دسته ای از ملیله یا مروارید منضد به هم آورده که از سربند شمشیر آویزند.
|| قسمی مروارید. ( الجماهر بیرونی ). || نام درختی است. رجوع به هس شود.

(شَ رّ بَ یا بِ ) [ ع. شرابة ] (اِ. ) رشته ها و منگوله هایی که از کنار و حاشیة چیزی آویزند.

رشته ها و منگوله هایی که از کنارۀ چیزی آویزان می کنند.

رشته هاومنگوله های کناره آویزان چیزیی، شراریب
( اسم ) ۱ - رشته ها و منگوله هایی که از کنار و حاشیه چیزی آویزند جمع: شراریب. ۲ - لوله هایی از شیشه باریک که از داخل آن ها نخ بیرون کنند برای آویزه.

[ویکی الکتاب] معنی شَرَابُهُ: نوشیدنی اش
ریشه کلمه:
شرب (۳۹ بار)ه (۳۵۷۶ بار)

شرابة
رشته‌ها و منگوله‌هایی که از کنار و حاشیة چیزی آویزند.

💡 و هم از بهر ایشان گفت: «حوضی ما بین عدن الی عمان، شرابه ابیض من اللبن و أحلی من العسل. من شرب منه شربة لا یظمأ بعدها ابدا، و اوّل من یرده صعالیک المهاجرین». قلنا: و من هم یا رسول اللَّه؟ قال: «الدنس الثیاب، الشعث الرؤس، الّذین لا تفتح لهم ابواب السدد، و لا یزوجون المنعمات الذین یعطون ما علیهم و لا یعطون ما لهم».

💡 زان گونه شرابها که او پنهان داد یک ذره بصد هزار جان نتوان داد.

💡 مُتَّکِئِینَ فِیها آرمیدگان بی بیم در آن سرای، یَدْعُونَ فِیها می‌فرا خواهند آنجا، بِفاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ وَ شَرابٍ (۵۱) میوه‌های فراوان و شرابهای فراوان.

💡 تا نیمشب شرابهای مروق می نوشیدند. چون گلاب با آب و چون شیر با می بر هم می آمیختند و چون آتش در شمع و چون پروانه در نور می آویختند.

💡 دیدم بپرده شاهد والا که تافته بر رویش از شرابه مشکین کلاله بود