جلباب

جلباب. [ ج ِ ] ( ع مص ) جلباب پوشیدن. ( از اقرب الموارد ) رجوع به جلببة شود.
جلباب. [ ج ِ ]( ع اِ ) پیراهن و چادر زنان. || معجر یا چادری که زنان لباس خود را از بالا بپوشند. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || دانه خلر. ( منتهی الارب ). ج، جلابیب. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
جلباب. [ ج ِ ل ِب ْ با ] ( ع اِ ) جِلباب.( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به جلباب شود.

(جَ ) (اِ. ) ۱ - جامه گشاد. ۲ - چادر زنان.

۱. جامۀ فراخ، پیراهن گشاد.
۲. چادر زنان.

( اسم ) ۱- چادر زنان. ۲- جام. فراخ پیراهن گشاد. جمع: جلابیب.
جلباب پوشیدن

[ویکی فقه] جلباب به نوعی پوشش می گویند.
قرآن کریم در آیات مربوط به پوشش و ستر بانوان از جلباب نام برده و در کلمات فقها به تبع به کار رفته است.
جلباب درلغت
کلمات لغویان در معنای جلباب مختلف است. بعضی آن را به چادر و مانند آن، که از سر تا پا را می پوشاند تعریف کرده اند.بعضی دیگر آن را به پوشش بزرگ تر و بلندتر از روسری و کوتاه تر از چادر که سر و گردن و سینه و مقداری پایین تر از آن را می پوشاند و بعضی نیز به همان روسری (خِمار) تعریف کرده اند.

💡 بدان رسید که از خویش هم شود پنهان ز بس که عصمت او بسته‌ بر رخش جلباب‌

💡 آن سوز دیده ام که به جلباب پیرهن از مصر رخت بسته به کنعان فروچکم

💡 در پس جلباب شب هر صبح روشن رو کنی آفتاب تیره ار از ماه روزافزون خویش