روسری

پوشش سر بانوان به وسیله پارچه‌هایی با اندازه‌های متفاوت انجام می‌شود که زنان موهای خود را با آن می‌پوشانند. در دوره‌های مختلف، این پوشش اشکال گوناگونی به خود گرفته است. برای مثال، روسری زنان متشخص مغول بلند و به نام بغطاق شناخته می‌شد. این نوع پوشش در دوره تیموریان نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت و در نقاشی‌های این دوره، نمونه‌هایی از نوع بادبان‌مانند که در جلو گره می‌خوردند، مشاهده می‌شود. لچک نیز نوعی از آن است که به این دوره و دوره‌های بعد تعلق دارد. در دوره صفوی، آن ها با جواهرات و مروارید تزئین می‌شدند و بسته به مقام اجتماعی زنان، متفاوت بودند. در زمان شاه عباس صفوی اول، روسری‌های زنان شبیه پارچه‌هایی بودند که زنان بغداد نیز از آن استفاده می‌کردند و دنباله آن برای زیبایی و آرایش، از پشت تا روی زمین ادامه داشت.