خوش سرا

= خوش آواز: نگه داشت بر طاق بستان سَرای / یکی نامور بلبل خوش سرای (سعدی۱: ۱۵۶ ).

💡 مطرب بزم عیشش از جمع بتان خوش سرا زهره سزد که می‌زند ساز و نوای راستین

💡 بر طایران سدره نشین بانگ می‌زنند در بوستان سرای تو مرغان خوش سرا

💡 یکی خوش سرا دید آراسته ز فیروزه و لعل پیراسته