خوش سرود

خوش سرود. [ خوَش ْ / خُش ْ س ُ] ( ص مرکب ) خوش نغمه. خوش آواز. خوش آهنگ:
مشک جعد و مشک خط و مشک ناف و مشکبوی
خوش سماع و خوش سرود و خوش کنار و خوش زبان.منوچهری.

خوش نغمه خوش آواز

💡 خوش زن و خوش سرود و خوش قواد خوش سماعی کند همی به مراد

💡 گفتهٔ مستانهٔ ما را بخوان عاشقانه خوش سرودی می سرا

💡 بشنو چه خوش سرود حزین، اوحدی ما ای روشن از رخ تو زمین و زمان همه

💡 غرق اندر جلوهٔ مستانه ئی خوش سرود آن مست بی پیمانه ئی

💡 ز صافی در آواز آن خوش سرود نمایان شده عکس آهنگ رود

💡 خوش سرود آن شاعر افغان شناس آنکه بیند باز گوید بی هراس