جبون

جبون. [ ج َ ] ( از ع، ص ) جَبان. بزدل. ترسو. این کلمه در فارسی متداول است و در قوامیس معتبر دیده نشده.
جبون. [ ج َ ] ( اِخ ) دهی است به یمن. ( از منتهی الارب ).

(جَ بُ ) [ ع. ] (ص. ) ترسو، بزدل.

ترسو و بزدل
بزدل و ترسو

ترسو، بزدل.

💡 بیش ز مه جمال او کم به شماره سال او تا به‌گه وصال او چیره تو باشی او جبون

💡 روی ابو هریرة قال: قال رسول اللَّه (ص): «مثلی و مثل الانبیاء قبلی کمثل قصر احسن بنیانه فترک منه موضع لبنة فطاف به النّظّار یتعجبون من حسن بنائه الا موضع تلک اللبنة لا یعیبون سواها فکنت انا سددت موضع تلک اللبنة ختم بی البنیان و ختم بی الرّسل».

💡 ز پیچ و تاب نفس عالمی جبون قفس است چوگرد باد تو هم‌ دسته کن پریشانی

💡 وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ بالمودّة و بمکاتبة سرّ النبی (ص). فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ المستوجبون لعذاب اللَّه. قال بعض المفسرین: نسخت الآیة الاولی بهذه الآیة و نسخ معنی الآیتین بآیة السیف.

💡 گر درین حضرت جبونی یابد اندر ملک نظم هم ز حکمت صور سازد هم ز رفعت بارگاه

💡 روی انّ ابا بکر الصدّیق، کان یقول فی خطبته: این الوضاء الحسنة وجوههم المعجبون بشبابهم؟ این الملوک الّذین ساروا بالزخرف الی الزخرف و اعطوا الغلبة فی مواطن القتال؟ این الملوک الّذین ساروا بالزخرف الی الزخرف و اعطوا الغلبة فی مواطن القتال؟ این الملوک الذّین اتّخذوا المدائن و حصنوها بالحوائط، و اتخذوا فیها العجائب؟ این الشباب النّاعمون اصبحوا فی بطون الارض؟ هل تحسّ منهم من احد؟ او تسمع لهم رکزا؟