خط محور

خط محور. [ خ َطْ طِ م ِ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خطی است موهوم که یک سر او بر شرق وسر دیگر بر غرب پیوسته است و با خط استواء متقاطع است و سیر آفتاب بر او می باشد. ( از شرفنامه منیری ) ( از آنندراج ):
ز خط استواء و خط محور
فلک را تا صلیب آید هویدا.خاقانی.- خط محور زمین؛ خطی است موهوم که از دو قطب زمین می گذارد و بانصف النهارات در دو قطب متقاطع می باشد.

خطی است موهوم که یک سر او بر شوق و سر دیگر بر غرب پیوسته است و با خط استوائ متقاطع است و سیر آفتاب بر او می باشد.

{centre line} [حمل ونقل درون شهری-جاده ای] خط جداکنندۀ دو جهت حرکت

خط جداکنندۀ دو جهت حرکت.

💡 مدار دولت و دین بر محیط آن فلک است که رمح خطی شاه است خط محور او

💡 گه ز هندیت عمود فلق صبح کنند گه ز خطیت قیاس خط محور گیرند

💡 د‌ست علی را سپس‌ ‌گرفت و برافراخت قطب هدی را پدید شد خط محور

💡 به جائی مسلسل به هنجار باران به جائی شده راست چون خط محور

💡 قطب سپهر گر به ته پا در آورد چون لام الف کند الف خط محورش

💡 زان است ‌که آفت نرسد قطب سما را کاو بر صفت کلک تو دارد خط محور