رزمایش

{maneuver} [علوم نظامی] 1. جابه جایی راهبردی نیروهای مسلح 2. تمرین گستردۀ نیروهای مسلح به طور جداگانه یا همراه با هم

رَزمایش یا مانور نظامی به یک تمرین نظامی در مقیاس بزرگ گفته می شود که در آن مانورهای گوناگون رزمی اجرا و شبیه سازی می شوند. رزمایش در اصل شبیه سازی یک شرایط جنگی است و هدف از آن، آزمودن و همچنین آموختن شگردهای جنگی است. شیوه های مؤثر هماهنگی و ساماندهی نیروهای رزمنده نیز از دیگر موارد آزمایش در یک رزمایش است. در یک رزمایش معمولاً دو سوی نبرد شبیه سازی شده با نام «آبی» و «قرمز» نامگذاری می شوند تا از نامیدن گروه یا کشور بخصوصی به عنوان دشمن اجتناب شود.
واژهٔ رزمایش از هم آمیزی دو واژهٔ رزم + آزمایش پدید آمده. این واژه از مصوبات فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. [ نیازمند منبع]
در یک رزمایش شهری، اجرای برنامه های زیر می تواند جزو یک رزمایش باشد: اجرای نمایش حرکات منظم، شعارنویسی و شکل سازی ( کارازل )، عملیات رزمی، حرکات راهور، عملیات نمایشی، سلاح کشی، اجرای سرود رژه و بازدید و سن، پرواز هواگردها، فرود چتربازان و عملیات راپل، اجرای حرکات موزون نمایشی و انجام حرکات مختلف ورزش های رزمی و دفاع شخصی.

(نظامی): مانور، تمرین جنگی.

💡 با اتمام اقدامات پایانی، دهم ژوئیه سال ۱۹۰۹ ناو امدن وارد نیروی دریایی امپراتوری آلمان شد و از همان روز کارآزمایی دریایی یک‌ماهه خود را در دریای بالتیک آغاز کرد. امدن از ماه اوت در رزمایش سالانه پاییزی نیروی دریایی مشارکت نمود. در همین مدت کشتی سلطنتی هوهن‌تسولرن را به همراه قیصر ویلهلم دوم مشایعت نمود.

💡 در ۹ آذر ارتش ایران حاکمیت کشور را بر جزیره‌های ایرانی دهانهٔ خلیج‌فارس در رزمایشی که منجر به گرفتن ابوموسی از شارجه و تنب‌ها از رأس‌الخیمه شد، تثبیت کرد. پس از پیاده‌شدن سربازان ایرانی در این جزیره‌ها، ساکنان تنب بزرگ به دل‌خواه خود از آن جزیره خارج شدند و فقط هفت نفر هندی در آن‌جا باقی ماندند. شیخ شارجه دربارهٔ ابوموسی با ایران توافق کرد.