رذایل

لغت نامه دهخدا

رذایل. [ رَ ی ِ ] ( ع اِ ) رذائل. ج ِ رذیلة یا رذیلت. ناکسیها و فرومایگیها و این جمع رذیلت است. ( غیاث اللغات ). رجوع به رذائل و رذیلت و رذیلة شود.

فرهنگ معین

(رَ یِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ رذیله، فرومایگی ها، پستی ها.

فرهنگ عمید

= رذیلت

فرهنگ فارسی

جمع رذیله
( اسم ) جمع رذیله پستیها فرومایگیها ناکسیها: رذایل اخلاقی.

ویکی واژه

جِ رذیله؛ فرومایگی‌ها، پستی‌ها.

جمله سازی با رذایل

💡 پس در مقابل هر جنسی از صفات فاضله، دو جنس از اوصاف رذیله متحقق خواهد بود و چون دانستی که اجناس و سر فضایل چهارند، پس اجناس رذایل هشت خواهند بود و رذیله ضد حکمت است.

💡 فضایل و رذایل از نظر فضایل اخلاقی در یونان باستان و خوش‌روانی مدرن، عبارت از سرشت‌های پیچیده‌ای هستند که شامل اجزای عاطفی و ذهنی می‌باشند. یعنی با این سرشت‌ها هم می‌توان به‌خوبی استدلال نمود که کار درست چیست (به خردمندی در بخش ذیل مراجعه کنید) و هم می‌توان احساسات و عواطف خود را به‌صورت درست به‌کار برد.

💡 و در هر مقامی از سه مقام آخر صفات رذیله که متعلق به آن مقام است عنوان می کنیم، و در رذایل آن عنوان، علامات و اقسام و اسباب و مضرت و علاج آن صفت را، و ضد آن از صفات حسنه، و علامات و منفعت و تدبیر تحصیل آن را در فصول چند بیان می کنیم.

💡 و اینها جنس جمیع رذایل متعلقه به این قوه، و منشأ و مصدر همه آنها هستند و ما اول بیان این دو جنس و ضد اینها را که عفت است می کنیم و بعد از آن به شرح صفاتی که در ضمن آنها مندرج اند می پردازیم.

💡 صفت اول: در بیان جهل مرکب است و آن عبارت است از اینکه کسی چیزی را نداند یا خلاف واقع را بداند و چنان داند که حق را یافته است، پس او نمی داند، و نمی داند که نمی داند، و آن بدترین رذایل است و دفع آن در نهایت صعوبت است