خوبرو

( خوب رو (ی ) ) (ص مر. ) زیبا، نیکوروی. ج. خوبرویان.

کسی که چهرۀ زیبا دارد، زیبا، خوشگل، نیکوروی، خوش صورت.

اسم: خوبرو (دختر) (فارسی) (تلفظ: khub ru) (فارسی: خوب‌رو) (انگلیسی: khub ru)
معنی: دارای چهره ای زیبا، زیبارو، زیبا

💡 ز خوبرویان بر من همی گذشت ستم از آن زمان که پدر برد درد بستانم

💡 مطرب و می گر چه موجود است، لیکن خوبرویی نیست، آخر چون رویم

💡 بی روی خوب خوش نبود دل به هیچ جا گل گر چه خوبرو بود و باغ جای خوش

💡 چرب زبانست و خوب خوی و وفا جوی سخت بدیعست و خوبروی و وفادار

💡 افتاد دلم درتک و پوئی دیگر زد دست به زلف خوبروئی دیگر