مربوط

مربوط. [ م َ ] ( ع ص ) بسته. ( منتهی الارب ). محکم کرده و بسته شده. ( از اقرب الموارد ). بند کرده شده. || متعلق. منسوب. ( ناظم الاطباء ). وابسته. ربط داده شده.
- مربوط بودن با کسی؛ با او پیوستگی یا دوستی یا آمد و رفت داشتن. با وی در ارتباط بودن. با او رابطه داشتن: در قزوین با خواجه افضل ترکه مختلط و مربوط بود. ( عالم آراء از فرهنگ فارسی معین ).
- مربوط بودن کاری یا سخنی به کسی؛ متعلق بدو بودن. او را در آن کار سهمی و نفعی بودن. او را در آن امر حقی و دخلی بودن.
- مربوط کردن؛ ربط دادن. بهم پیوستن.
|| مرتب. ( ناظم الاطباء ). بهم پیوسته. مرتبط با هم. دارای رابطه و پیوند.
- سخن مربوط؛ سخنی که مبتدا و خبرش معلوم و مرتب و منظم باشد. مقابل سخن نامربوط که در آن موضوع ها بهم ربطی ندارند و کنایه از پرت و پلا و جفنگ و بی معنی است.

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) بسته شده، وابسته، دارای پیوند.

بسته شده، وابسته، بربسته.

بسته شده، وابسته
( اسم ) ربط داده شده بسته شده وابسته. یا مربوط بودن با کسی. با او رابطه و معاشرت داشتن: در قزوین با خواجه افضل تر که مختلط و مربوط بود. یا مربوط بودن چیزی بکسی. باو ربط داشتن آن حق داشتن وی بمداخل. در آن.

relativo
addetto
بسته شده، وابسته، دارای پیوند.
‍‍

💡 مربوط شد به عالم انسانیت یقین با اهل عشق یافت هر آن کس که ارتباط

💡 می کشد ربطت به مربوط الیه ان هذا الربط موقوف علیه

💡 سری به صحبت اهل زمانه نیست مرا بود چو دایره دایم سرم به پا مربوط

💡 تا نمیری به ارادت نشوی حیّ ابد کین سعادت شده با موت ارادت مربوط

💡 به هم لفظ و معنی چو شیر و شکر غریبان و مربوط با یکدگر

💡 از میمنت صلح شود خاک بهم وصل مردم همه مربوط و جوانان همه مأنوس