غرند

غرند. [ غ َ رَ ] ( ص ) آن زن بود که به دوشیزه دهند، و دوشیزه برنیاید. ( فرهنگ اسدی ):
نرم نرمک چو عروسی که غرند آمده بود
باز آن سوی بریدش که از آن سو بازآ.ابوالعباس ( از فرهنگ اسدی ).زنی که به نام دوشیزه به شوی دهند ودوشیزه نباشد.

(غَ رَ ) (ص. ) دختری که در شب زفاف معلوم شود که باکره نیست.

دختر غیر باکره که به عنوان باکره شوهر دهند.

( صفت ) زنی که به عنوان دوشیزه به شوهر دهند و دوشیزه نباشد.

دختری که در شب زفاف معلوم شود که باکره نیست.

💡 چندین هزار خلق که خوردند این دو مرغ پس چونکه هر دو گرسنگانند و لاغرند؟

💡 یکی نعره برخواست از تیره ابر چنان چونکه از بیشه غرنده ببر

💡 جهان بیشه شیر غرنده گشت ز تیر ابر پر مرگ پرنده گشت

💡 همایون سواری چو غرنده شیر توانا و چابک عنان و دلیر

💡 ز صف باره غرنده چون شر ز مشیر بکف نیزه پیچنده چون گرزه مار

💡 باده یک ساغرند و پشت و روی یک ورق چون گل رعنا خزان و نوبهار زندگی