صالحه

( صالحة ) صالحة. [ ل ِ ح َ ] ( ع ص ) تأنیث صالح. ج، صالحات. رجوع به صالح... شود.
صالحة. [ ل ِ ح َ ] ( اِخ ) قریه ای است بر طریق مالقه در اندلس که بسیاری از بنی قسیعی از اعیان غرناطه در آن سکونت دارند. ( الحلل السندسیة ج 1 ص 295 ).
صالحة. [ ل ِ ح َ ] ( اِخ ) بنت الملقن. یکی از زنان ماهر در حدیث و اخبار و دختر شیخ نورالدین ابوالحسن علی از احفاد ابن الملقن است. مولد او به سال 795 هَ. ق. است و به سال 876 درگذشت. خواهر وی خدیجة بنت الملقن نیز از محدثات معروف است. ( قاموس الاعلام ترکی ).

(لِ حِ یا حَ ) [ ع. صالحة ] (اِفا. ) مؤنث صالح. ۱ - زن نیکوکار. ۲ - عمل نیک، حسنه. ج. صالحات.

۱. صالح (زن ).
۲. (صفت ) دارای صلاحیت: دادگاه صالحه.

مونث صالح، زن نیک ونیکوکار، به معنی عمل نیک، حسنه
مونث صالح ۱ - زن نیکو کار جمع: صالحات. ۲ - عمل نیک حسنه.
بنت الملقن یکی از زنان ماهر در حدیث و اخبار و دختر شیخ نورالدین ابوالحسن علی از احفاد ابن الملقن است

اسم: صالحه (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: sālehe) (فارسی: صالحه) (انگلیسی: salehe)
معنی: مؤنث صالح، شایسته و درستکار، نیک، خوب، دارای اعتقاد و عمل درست دینی، ( مؤنث صالح ) ( زنِ صالح )، صالح

مؤنث صالح.
زن نیکوکار.
عمل نیک، حسنه.
صالحات.

💡 در این مصالحه بی شک نهفته سری بود که کس نداند جز ذات قادر ذوالمن

💡 ثواب روزه سی روزه را مصالحه کرد بیک پیاله می ناب خوشگوار امروز

💡 خوبست خطاکاری بدکاران را در محکمه صالحه اثبات کنند