شاعرانه

شاعرانه. [ ع ِ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی، ق مرکب ) بطرز و شیوه شاعران. و همانند و بگونه شاعران. لطیف و احساسی.
- شاعرانه سخن گفتن؛ با سجع و قافیه سخن گفتن. ( ناظم الاطباء ). لطیف و احساسی سخن گفتن. به نازکی سخن راندن.

(عِ نِ )[ ع - فا. ] ۱ - (ق. ) همانند شاعر. ۲ - (ص. ) مربوط به شاعران. ۳ - عاشق، رمانتیک.

۱. مربوط به شاعران.
۲. (صفت، قید ) به سبک شاعران، به روش شاعران، همچون شاعران.

همانند شاعر.
مربوط به شاعران.
عاشق، رمانتیک.

💡 چون دعای شاعرانه نیست عرفی بی اثر ساده گویی کن بگو هستیت نامحصور باد

💡 ظاهر شود که لاف گزافی نبوده است این حرف شاعرانهٔ که شد گفتهٔ بی‌حجاب

💡 شاعرانه می نگویم جاودان مان در جهان زانکه جاویدان نماند جز که حی لاینام

💡 طیبتی شاعرانه کردم من تا نبندی دل اندرین زنهار

💡 ریشهٔ نام رومی هیسپانیا، که نام کنونی اسپانیا از این واژه گرفته شده، نامشخص است. هیسپانیا شاید از گویش شاعرانه واژه زبان یونانی هیسپریا گرفته شده باشد که به معنای «سرزمین غرب» یا «سرزمین غروب خورشید» است.

💡 اسب‌ها و آدم‌ها فیلمی شاعرانه است که رابطه انسان و طبیعت و حیوان را در طبیعت چشم‌نواز ایسلند به تصویر می‌کشد.