سالخورد

لغت نامه دهخدا

سالخورد. [ خوَر / خَرْ / خُرْ ] ( ن مف مرکب ) بسیار سال. پیر. معمر و او را سالخورده هم میگویند. ( برهان ). بسیارسال برخلاف خورده سال.صاحب بهار عجم سال خورد را بواو نوشتن در رسم الخط خطا دانسته. ( آنندراج ). پیر. ( غیاث ). پیر فرتوت. ( رشیدی ). معمر. سالدیده. ( استینگاس ص 642 ):
سرد است روزگار و دل از مهر سرد نی
می سالخورد باید و ما سالخورد نی.شاکر بخاری.چه گفت آن سراینده سالخورد
چو اندرز نوشین روان یاد کرد.فردوسی.چو من هست گودرز را سالخورد
دگر پور هفتاد و شش شیرمرد.فردوسی.زمانه بدین خواجه سالخورد
همی دیر ماند تو اندر نورد.فردوسی.اگر چه کسی سالخوردست و پیر
بسان جوان موی دارد چو قیر.اسدی.ای مادر نامهربان هم سالخورد و هم جوان.ناصرخسرو.فلک دایه سالخورد است و در بر
زمین را چوطفل زمن ران نماید.خاقانی.جان پاکش بباغ قدس رسید
زین مغیلان سالخورد گذشت.خاقانی.بیارائیم فردا مجلسی نو
بباده ی ْ سالخورد و نرگسی نو.نظامی.چو در جام ریزد می سالخورد
شبیخون برد لعل بر لاجورد.نظامی.بنال ای کهن بلبل سالخورد
که رخساره سرخ گل گشت زرد.نظامی.ز تدبیر پیر کهن برمگرد
که کار آزموده بود سالخورد.سعدی ( بوستان ).برآورد سر سالخورداز نهفت
جوابش نگر تا چه پیرانه گفت.سعدی ( بوستان ).کاین فلکی منحنی سالخورد
قد الف دال مرا دال کرد.خواجوی کرمانی.و رجوع به سالخورده شود. || کهنه و دیرینه. ( برهان ) ( آنندراج ). کهنه. ( غیاث ). کهنه و دیرینه. ( شرفنامه منیری ).

فرهنگ معین

(ص مف. ) سالخورده.

فرهنگ عمید

۱. سال دیده، سالمند، کهنسال، بزرگسال، کلان سال، پیر: برآورد سر سال خورد از نهفت / نگر تا چه پیرانه گفت (سعدی۱: ۱۸۲ ).
۲. آن که یا آنچه سال های بسیار بر او گذشته باشد، دیرینه، کهنه: ز تدبیر پیر کهن برمگرد / که کارآزموده بود سال خورد (سعدی۱: ۷۴ ).

فرهنگ فارسی

سال خورده، سال دیده، سالمند، کهنسال، پیر، کهنه
( صفت ) بسیار سال معمر سالخورده.

ویکی واژه

سالخُوَرد
(قدیمی): سالخورده.
سالخورده، سالخوردگی. ولیکن چنین گوید آن سالخُوَرد/ که بودش سه فرزند آزاد مَرد «فردوسی»

جمله سازی با سالخورد

💡 پیوسته در ثنای تو بگشوده اند لب پیران سالخورده و طفلان شیرخوار

💡 که در سوکش این سالخورد آسمان بگرید همی تا بپاید زمان

💡 القصه‌همچو لعل خودا-‌ن طفل خردسال آورد لاله رنگ میی پیر و سالخورد

💡 سروی این بره سالخورده بر گردون به زخم تیزتر از حد رمح و تیغ و تبر

💡 الن بنت در ۹ مه ۱۹۳۴ در لیدز در شمال انگلستان به دنیا آمده و آثارش را نیز در همان ناحیه خلق کرده‌است. بنت در رشته تاریخ از دانشگاه آکسفورد فارغ‌التحصیل شده‌است. او بیشتر موضوعاتی همچون مرگ، مصیبت، بیماری و سالخوردگی را با نوعی طنز تلخ در آثارش مورد توجه قرار داده‌است.

💡 ولیکن چنین گوید آن سالخورد که بودش سه فرزند آزاد مرد