خشم آلود

( خشم آلود ) خشم آلود. [ خ َ / خ ِ ] ( ن مف مرکب ) غضبناک. خشمناک. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). خشمگین. غضب آلود. مغضب. ( یادداشت بخط مؤلف ): روباهان را زهره نباشد از شیر خشم آلود. ( تاریخ بیهقی ).
قلاده نیم گسل گشت و شیر خشم آلود.اثیرالدین اخسیکتی.وحشی تیزچنگ خشم آلود
کز دم آتشین برآرد دود.نظامی.

( خشم آلود ) خشمناک، غضبناک، برآشفته.

( خشم آلود ) ( صفت ) غضبناک خشمناک.
غضبناک خشمناک

💡 بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشست چین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست

💡 بی شفق هرگز بساط چرخ خشم آلود نیست دایم از خون چنگ و دندان پلنگ آلوده است

💡 نخواهم من که خشم آلود گردی چنان خواهم که تو خشنود گردی

💡 منم زیان رده ی شرمسار خشم آلود بدست چرخ مقامر چو مردم مقهور

💡 نکو کردی که ازمهر آمدی باز چه بد دیدی که خشم آلود رفتی