گوئی

💡 بباغ اندر تو گوئی هست بلبل ترجمان گل که گل داند زبان او و او داند زبان گل

💡 در کفت خورشید اگر جوئی بهر در اوفتد بر درت سیمرغ اگر گوئی به منقار ایستد

💡 ای که گوئی به کجا می رود این سید ما از خدا آمده بودم به خدا خواهم رفت

💡 گوئیا دایه ام از بهر غمت می پرورد یا مگر مادرم از بهر فراقت می زاد

💡 مرا چنانکه منم بینی و نگوئی هیچ ازین تغافل جانسوز سخت داغم داغ

💡 گفتهٔ ما مرده ای گر بشنود زنده شود گوئیا آب حیات از نطق جان افزای ماست

💡 او با چنان آرامشی در میان طوفان ایستاده بود، گوئی هیچ اتفاق خاصی در جریان نیست و جهان هیچ خطری برای او نخواهد داشت.

💡 در سخنرانی خود، او با لحنی بسیار متقاعدکننده صحبت می‌کرد، گوئی تمام حقیقت جهان را تنها او در اختیار دارد و دیگران از آن بی‌خبرند.

💡 او چنان با دقت و تمرکز به نقاشی نگاه می‌کرد، گوئی در حال کشف اسرار نهفته در اعماق رنگ‌ها و خطوط آن اثر هنری بزرگ است.