گشتا

گشتا. [ گ ُ ] ( اِ ) بهشت را گویند و بعربی جنت خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ):
زآنکه گشتای خوب کاران راست
جمله عقبی حلال خواران است.سنایی.

(گُ ) (اِ. ) بهشت.

بهشت، جنت: ز آنکه گشتای خوبکاران راست / جمله عقبی حلال خواران راست (سنائی: لغت نامه: گشتا ).

( اسم ) بهشت: زانکه گشتای خوب کاران راست جمله عقبی حلال خواران راست. ( سنائی )
بهشت است

اسم: گشتا (دختر) (فارسی) (تلفظ: gaštā) (فارسی: گَشتا) (انگلیسی: gashta)
معنی: فردوس، پردیس، بهشت، جنت، این واژه قرائتی از رسم الخط پهلوی «vahisht» به معنی بهشت است، این واژه قرائتی از رسم الخط پهلوی ' vahisht ' به معنی بهشت است

بهشت.

💡 هوشمندی همچو جاماس و پَشوتَن دیده است شوکتِ گشتاس و داراییِ بهمن دیده است

💡 که بر من ز گشتاسپ بیداد بود ز گفت گرزم اهرمن شاد بود

💡 بدو گفت گشتاسپ من پیش ازین ببودم بر شاه ایران زمین

💡 بدو گفت گشتاسپ کای ماهروی سمن خد و سیمین‌بر و مشکبوی

💡 بر ما شما را گشتاده‌ست راه به مهریم با مردم نیک‌خواه

💡 ساخته بر ریگ ز انگشتان قلم می زند حرفی به دست خود رقم