گران رکاب
مترادف‌ها
بزرگوار، شریف، والا‌مرتبه
لغت نامه دهخدا
گران رکاب. [ گ ِ رِ ] ( ص مرکب ) کسی را گویند که در روز جنگ به حمله خصم از جا نرود و ثابت قدم باشد و جای خود را نگاه دارد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( غیاث ). || کنایه از مردم آرمیده و باتمکین. ( برهان ).
فرهنگ معین
(گِ. رِ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) ۱ - آن که در روز جنگ به حملة دشمن از جای نرود و ثابت قدم باشد. ۲ - آرمیده، باوقار.
فرهنگ عمید
سواری که در میدان جنگ پایداری و در برابر دشمن ایستادگی کند.
فرهنگ فارسی
۱ - آنکه در روز جنگ بحمل. دشمن از جای نرود و ثابت قدم باشد. ۲ - آرمیده باوقار باتمکین مقابل سبک عنان.
ویکی واژه
آن که در روز جنگ به حملة دشمن از جای نرود و ثابت قدم باشد.
آرمیده، باوقار.
جمله سازی با گران رکاب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دویده بود به عالم سبک عنانی من گران رکابی درد تو پایدارم کرد
💡 سیل بنای هستی است زخم گران رکابش شمشیر اگر به ظاهر هموار می‌نماید
💡 گران رکابی ا زحلم او گرفت زمین سبک عنانی از عزم او ربود زمان
💡 گران رکاب بماندن، سبک عنان بشدن به وزن کوه ولی در شتاب یک مثقال
💡 آزاده خاطران را فکری عنان نگیرد گر غم گران رکابست دل تیز گام گردان
💡 گر مانده اند در صف دعوی، گران رکاب چالاکیی ز دست و عنانم ندیده اند
