گاس

گاس. ( اِ ) در پهلوی صورت اصلی گاه و آن بمعنی سریر است و گویا مملکت سریر را نیز گاس میخوانده اندو به عربی السریر ترجمه کرده اند. سین بدل «ه » آمده است، آماس، آماه، خروس، خروه، ماس، ماه:
از حد هند تا بحد چین و ترک
از حد زنگ تا بحد روم و گاس.محمدبن وصیف سجزی.همان لغت پهلوی «گاه » است که به سین ختم میشده بمعنی تخت و سریر و مراد «مملکت السریر» است که دولتی مستقل بود و در قفقاز شمالی و مقابله آن با زنگ و مترادف بودن با روم مناسب است. ( حاشیه تاریخ سیستان چ بهار ص 286 ). در پارسی باستان گاثو بمعنی جا و مکان و تخت آمده، در اوستاگاتو بمعنی جا و تخت، در پهلوی گاس در هندی باستان گاتو آمده است. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین،ذیل «گاه » ).
گاس. ( اِخ ) دهی است از دهستان درزآب بخش حومه شهرستان مشهد، در 80 هزارگزی شمال باختری مشهد، واقع در 9 هزارگزی باختر راه مشهد به باشتین، دره، سردسیر. دارای 358 تن سکنه، زبان آنها کردی، آب آن از رودخانه، محصول آنجا غلات، عدس. شغل اهالی زراعت، مالداری. راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

[ په. ] (اِ. ) ۱ - تخت، سریر. ۲ - گاه، وقت.

احتمال دارد، شاید.

یا مملکه السریر که مملکتی بود در قفقاز قدیم: [ از حد هند تا بحد چین و ترک از حد زنگ تا بحد روم و گاس. ] ( محمد بن وصیف تاریخ سیستان ۲۸۶ لغ. )
( اسم ) ۱ - جا مقام ۲ - تخت سرپر. ۲ - گاه وقت ( باین معنی در لهجه های جنوبی مخصوصا فارسی مستعمل است و داستان نویسان معاصر آنرا بصورت گاسم بکار میبرند
دهی از شهرستان مشهد

تخت، سریر.
گاه، وقت.

💡 اتا پگاسوس یک ستاره است که در صورت فلکی اسب بالدار قرار دارد.

💡 گفت نی نی نینوا نی قتلگاست کربلا نی منزل کرب و بلاست

💡 گر گاسهٔ سر ظرف جنون شد شده باشد ور بر تنم این کاسه نگون شد شده باشد

💡 فروشگاه‌های پلازای وین لاس وگاس (بعلت استعفای وی از شرکت، ساخت و توسعه آن به عوامل شرکت محول شد)،

💡 تا بنالد زیر و زان ناله بر آساید ضمیر تا بگرید ابر و زان گریه بخندد گاستان

💡 شهرهای ممینگن، کالاتایود و کانگاس د انیس خواهرخوانده‌های اش، فرانسه هستند.