کپل

لغت نامه دهخدا

کپل. [ ک َ پ َ ] ( اِ ) کفل. کفچل. سرین. سطح خارجی سرین آدمی و جانوران. سرین آدمی و جانوران. ( فرهنگ فارسی معین ذیل کفل ). قسمت خلفی بالای ران. رجوع به کفل و رجوع به سرین شود.
کپل. [ ک ُ پ ُ ] ( ص ) ( در تداول عامه ) آدمی کوتاه و فربه. ( یادداشت مؤلف ). دارای اندام گوشتین. آکنده گوشت. که اندام به گوشت آکنده دارد.
- پا کپلی؛ خطابی دارنده پای گوشتین و فربه را.
- دست کُپلی؛ خطابی شخص دارنده دست فربه را.

فرهنگ معین

(کَ پَ ) (اِ. ) (عا. ) کفل، سرین.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - کفل. ۲ - قسمت بای ران.
آدمی کوتاه و فربه

ویکی واژه

(عا.)
natica
کفل، سرین.

جمله سازی با کپل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ادب کرد انسمان بر پای استاد چو فارغ شد کپل از ورد و اوراد

💡 امروز سر راه بدیمه یک درْدونه کمنّه کپل پشت دشنّیه شونه

💡 که عمهایت همی بودند بی دین کپل شان سوخت زان در آتش کین

💡 کپلر در مدلش، ایدهٔ استفاده از جسم‌های افلاطونی برای تشریح هندسهٔ جهان را احیا کرد.

💡 کیهان‌شناسی افلاطون در تیمائوس راهنمای مهم یوهانس کپلر (۱۵۷۱–۱۶۳۰ م.) در وضع قوانین کپلر بود.

💡 از دور می‌توان دید که کپل بزرگ آن شتر در میان شن‌های داغ کویر، با آرامش به راه خود در مسیر طولانی ادامه می‌دهد.

💡 گیاهه‌شناسان بررسی کردند که چگونه کپل می‌تواند برای بقای خود در شرایط سخت بیابانی و کم‌آبی، استراتژی‌های فیزیولوژیک خاصی داشته باشد.

💡 تماشای حرکت آرام کپل در زیر نور ماه، صحنه‌ای بسیار زیبا و آرامش‌بخش در دل طبیعت وحشی و بکر آفریقا ایجاد می‌کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران