شد یار کردن

شدیار کردن. [ ش ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) جفت راندن. ( یادداشت مؤلف ). شیار کردن.

جفت راندن

💡 از عشق اگر نشانی پرسی نشان بگویم بی نام و بی نشان شد یاری که زو نشان دید

💡 چه شد یار فیّاض اگر با رقیب است به کام توهم می‌شود، روزگارست

💡 ای دل چو سراپای وجودت همه شد یار من هیچ ندانم دگر از یار چه خواهی

💡 عیان شد یار و ناگه پرده برداشت یکی بُدْ هر که او در خود نظر داشت

💡 شد یار و درآمد ز درم غیر و روانیست جغد آید و در منزل شهباز نشیند