لغت نامه دهخدا
رنگ هوا. [ رَ گ ِ هََ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از تیرگی هوا. ( از آنندراج ) ( بهار عجم ).
رنگ هوا. [ رَ گ ِ هََ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از تیرگی هوا. ( از آنندراج ) ( بهار عجم ).
کنایه از تیرگی هوا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بسکه درگلشن ما رنگ هوا سوخته است بینفس بود اگر صبحدمی پیدا شد
💡 میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا با توبهٔ من داشت نمک جنگ هوا
💡 سواد او به مثل چون پرند مینا رنگ هوای او به صفت چون نسیم جانپرور