لغت نامه دهخدا
( مرغوثة ) مرغوثة. [ م َ ث َ ] ( ع ص ) تأنیث مرغوث، نعت مفعولی از مصدر رغث. رجوع به مرغوث و رغث شود. || شیردهنده ای که پستان وی مکیده شده باشد. ( ناظم الاطباء ). شیرده. ( از المنجد ).
( مرغوثة ) مرغوثة. [ م َ ث َ ] ( ع ص ) تأنیث مرغوث، نعت مفعولی از مصدر رغث. رجوع به مرغوث و رغث شود. || شیردهنده ای که پستان وی مکیده شده باشد. ( ناظم الاطباء ). شیرده. ( از المنجد ).