چوکان

چوکان. [ چ َ ] ( اِ ) صورتی از چوگان. رجوع به چوگان شود.
چوکان. ( اِخ ) از قرای بلوک خواجه فارس است. ( مرآت البلدان ج 4 ص 289 ).

از قرای بلوک خواجه فارس است

💡 صدرا،همیشه دست چوکانت گشاده باد پایت به قهر بر سر گردون نهاده باد

💡 از جفای چرخ چوکانی دل آزرده را بر سر میدان غم چون گوی گردان داشتم

💡 جهان سیاه کنی بر عدو چوکان شبه بدان تکاور شبرنگ صبح پیشانی

💡 چو بمیدان از برای گوزدن جولان کند ای بسا قامت که زیر بار غم چوکان کند

💡 دو چوکان زلفش شده گوی باز به میدان گل در نشیب و فراز

💡 وقت جدال در خم چوکان آسمان گوی هنر ز جمله اقران ربوده ام