پیگم

( ~. گُ ) (ص مر. ) گم و ناپیدا، ناپدید، مفقودالاثر.

( صفت ) گم شده ناپیدا ناپدید مفقود الاثر.

💡 اثر پیگمالیون که «انتظار دیگران از عملکرد شخصی» نیز نامیده می‌شود، یک پدیدهٔ طبیعی است که توسط دانشمندانی به نامهای رابرت رزنتال و لنور جکابسون کشف شده است. بعد از مطالعات و تحقیقات علمی بسیاری، این متخصصان نظریهٔ جدیدی را پیرامون اثر انتظارات دیگران بر روی عملکرد شخصی بدست آوردند. یک نتیجه این اثر، اثر گولم می باشد که که در آن انتظارات پایین منجر به کاهش عملکرد می‌شود.

💡 نویسنده معروف، جرج برنارد شاو نیز از این داستان برای نمایشنامه خودش استفاده کرد. پیگمالیون که هم‌چنین به نام موزیکال «بانوی زیبای من» معروف شده است، به رزنتال و جکابسون نیز کمک کرد تا برای کشف جدید خود، نامی داشته باشند.

💡 نام‌های دیگر آرایش دائمی درما پیگمنتیشن، میکروپیگمنتیشن و خال‌کوبی آرایشی و بهداشتی هستند.

💡 دولیتل فن بیان و قوانین آداب را می‌آموزد. نتیجه این توجهات بین نمایش اصلی و اقتباس‌های مختلف آن متفاوت است (به مقاله پیگمالیون مراجعه شود).

💡 نام این پدیده از یکی از شخصیت‌های داستان اوید سرچشمه می‌گیرد. پیگمالیون فرمانروای کیپرس بود. وی مجسمه‌ای بسیار زیبا ساخت و عاشق آن مجسمه شد. به همین دلیل از خداوند درخواست کرد که به این مجسمه روح و زندگی بخشد.

💡 درز میستی بتهوون بر پایهٔ نمایش پیگمالیون از جرج برنارد شاو ساخته شده و از فیلمهای عصر طلایی پورن به‌شمار می‌آید.