پرسپکتیو (Perspective) در زبان فارسی به معنای زاویه دید یا چشمانداز است و در زمینههای مختلفی از جمله هنر، عکاسی، طراحی، معماری و علوم اجتماعی کاربرد دارد.
در هنر، پرسپکتیو به تکنیکهایی اشاره دارد که به هنرمند کمک میکند تا عمق و بعد را در یک اثر هنری ایجاد کند. این تکنیکها به بیننده این احساس را میدهند که اشیاء در فضا قرار دارند و نه فقط بر روی یک سطح دو بعدی.
در عکاسی، پرسپکتیو به نحوهای که اشیاء و فضا در یک تصویر به نمایش در میآیند، اشاره دارد. تغییر زاویه و فاصله دوربین میتواند تأثیر زیادی بر نحوه دیده شدن اشیاء داشته باشد.
در علوم اجتماعی و فلسفه پرسپکتیو به نقطه نظر یا دیدگاه یک فرد یا گروه درباره یک موضوع خاص اشاره دارد. این دیدگاه میتواند تحت تأثیر تجربیات، فرهنگ و زمینههای اجتماعی قرار گیرد.
(پِ پِ ) [ فر. ] (اِ. ) ۱ - منظره، دورنما. ۲ - رسم تصاویر سه بُعدی اشیا و مناظر بر روی صفحه.
۱. تصویر فضایی یا سه بعدی یک شیء، ساختمان، یا منظره.
۲. تکنیک هایی که به کمک آن می توان با بهره گیری از قوانین دیدگانی و مهندسی از مناظر و اشیای سه بعدی، تصاویری رسم کرد که بزرگی، کوچکی، دوری، و نزدیکی هر جزء در آن به خوبی نشان داده شده است.
۳. چشم انداز، منظره.
( اسم ) ۱- منظره منظر چشم انداز دور نما. ۲- علم مناظر و مرایا.
رجوع شود به:ژرفانمایی
منظره، دورنما.
رسم تصاویر سه بُعدی اشیا و مناظر بر روی صفحه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 می گیرد. در این مجموعه حدود ۵۰۰۰ هزار تصویر رنگی و سیاه و سفید، نقشه و پلان، پرسپکتیو، مقطع و غیره را شامل میشود، که نمونههایی از شاهکارهای گوناگون جلوههای هنر اسلامی در جهان است.
💡 فضا: حوزههای گسترش یابنده و در عین حال فراگیرنده بوده و جایگاه یا محیطی را در ابعاد جسمانی یا فیزیکی و روانشناختی تعریف مینماید. از کل روابط شکل، رنگ و حرکت شکل گرفته، گاه خالی یا منفی است و گاه فاصله میان عناصر را مشخص مینماید، خواه این فاصله در سطح باشد یا در عمق که توسط قواعد پرسپکتیو مجسم میشود. فضای دو بعدی فقط طول و عرض داشته، فضای تزئینی نیز به طول و عرض محدود میباشد.