پرستشگاه

لغت نامه دهخدا

پرستشگاه. [ پ َ رَت ِ ] ( اِ مرکب ) معبد. صومعه. عبادت جای. عبادت گاه.

فرهنگ معین

(پَ رَ تِ ) (اِمر. ) معبد، جای عبادت.

فرهنگ عمید

جای پرستش و عبادت، معبد، عبادتگاه.

فرهنگ فارسی

جای عبادت وپرستش، معبدوعبادتگاه
( اسم ) عبادتگاه معبد جای عبادت جای پرستش. جایگاه پرستش پرستشکده پرستشگه

فرهنگستان زبان و ادب

{sanctum , sanctuary , shrine} [باستان شناسی] هر مکان و بنایی برای عبادت و پرستش مانند معبد و مسجد و کلیسا

ویکی واژه

معبد، جای عبادت.
قاضی

جمله سازی با پرستشگاه

💡 پرستشگاه ماه و اختر، اینجاست حقیقت را کتاب و دفتر، اینجاست

💡 اگر زردشت، دیدی یک نظر برق عتابش را پرستشگاه می کردی، نگاه شعله تابش را