پراگندن

پراگندن. [ پ َ گ َ دَ ] ( مص ) رجوع به پراکندن شود.

(پَ گَ دَ ) [ په. ] (مص م. ) ۱ - پاشیدن، پریشان کردن. ۲ - پخش کردن. ۳ - مشهور کردن. ۴ - به هر سوی فرستادن.

= پراکندن

خواهد پراگند بپراگنپراگنندهپراگنده ) ۱-( مصدر ) پاشیدن پاچیدن پریشان کردن متفرق کردن تفرقه انداختن بشولیدن پخش کردن پرت و پلا کردن تار و مار کردن نشر شت. ۲- گستردن. ۳- مشهور کردن شایع کردن. ۴- بهر سوی فرستادن. ۵- ( مصدر ) پراکنده شدن متفرق شدن نثر مقابل فراهم آمدن گرد آمدن. ۶- رفع شدن مرتفع گشتن. ۷- متلاشی شدن. یا پراگندن از گفتار. تخلف از آن یا پراگندن تخم. افشاندن آن. یا پراگندن خبر. منتشر کردن آن. یا پراگندن مال. از بین بردن و خرج کردن آن تبذیر.

پاشیدن، پریشان کردن.
پخش کردن.
مشهور کردن.
به هر سوی فرستادن.

💡 نبینی تو زو جز همه درد و رنج پراگندن دوده و نام و گنج

💡 همان مرز تا بود با رنج بود ز بهر پراگندن گنج بود

💡 برقع عزلت بیفگندند این را بر جبین گیسوی خوبی پراگندند آن را بر عذار

💡 بخواهید چیزی که باید ز من که آمد پراگندن انجمن

💡 چنین گفت پس دخت پوران که من نخواهم پراگندن انجمن

💡 که آن را به پایان جز از رنج نیست به از بر پراگندن گنج نیست